Title:: Propose! ~ Spacial HBD Hyukjae!
Author:: ~~~RungSuJu~~~
Category:: Sweet
Pairing:: HanHyuk 38
Rating:: No
Parting :: 1 ตอนจบ
Author’s Note:: หนูยังเด็กอ่ะนะคะ แต่งNCไม่เป็นนนน!!!
______________________________________________________________________________________________________
“ไปเที่ยวกัน” ร่างสูงเอ่ยชวนขณะที่ฮยอกแจกำลังทานข้าวเช้าอยู่ และนั่นทำให้ร่างบางแทบสำลัก คนอย่างฮันกยองเนี่ยนะ ชวนเค้าไปเที่ยว แถมยังยอมหยุดงานอีก มันออกจะแปลกๆไปหน่อยอ่ะนะ
“จะไปไหนล่ะ อย่าบอกนะว่าจะชวนไปเที่ยวที่ทำงานนายอ่ะ” ปกติฮันกยองจะบ้างานสุดๆ กลับบ้านก็มืดค่ำ เสาร์อาทิตย์ยังเข้าบริษัทอีก นอกจากว่าฮยอกแจจะมีเรื่องกับคนในโรงเรียน ถึงได้ยอมเทศนาตั้งแต่ตอนเย็นยันเช้า
“หรือนายไม่อยากไปเที่ยว ขึ้นรถเหอะน่า” ทั้งคู่ขึ้นรถไป เสียงเพลงคลอเบาๆทำให้ฮยอกแจอยากจะหลับอยู่ไม่น้อย แต่เค้าก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะนั่นมันเป็นเพลงที่ฮันกยองชอบ แล้วทำไมเค้าต้องยอมด้วยล่ะเนี่ย?
“ถึงแล้วปลุกด้วยนะ” และความอดทนก็หมดสิ้น ฮยอกแจหลับไปพร้อมเสียงเพลงพวกนั้น ก็ทุกทีแหละนะ ขึ้นรถทีไรก็หลับทุกที แต่ภาพเวลาที่ฮยอกแจหลับน่ะ เหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่หลับฝันดี และนั่นทำให้ฮันกยองยิ้มได้ทุกครั้ง
“ฮยอกแจตื่นเร็ว ถึงแล้วนะ” มือหนาเขย่าตัวคนรัก คนสวยงัวเงียตื่นขึ้นมา ทั้งคู่เดินเข้าไปในคาเฟ่ สถานที่ที่พวกเค้าเจอกันครั้งแรก
“จะกินอะไรรีบสั่งมา” มือเล็กเตรียมจดออเดอร์
“กาแฟกะเค้กช็อคโกแล็ตละกัน” หน้าคมเงยขึ้นมา ร่างบางผงะเล็กน้อยแล้วเดินจากไป
และนับตั้งแต่วันนั้นฮันกยองก็เข้ามาทานอาหารที่คาเฟ่นี้ทุกวัน
“นายต้องเป็นไข้แน่ๆ” ร่างบางพูดพร้อมเอามือมาแตะที่หน้าผากของฮันกยอง
“ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา หรือนายจะเป็นเนื้องอกในสมอง”
“บ้ารึไง ชั้นก็แค่อยากพาคนรักมาเลี้ยงฉลองวันเกิดเฉยๆ” เสียงทุ้มพูดเบาๆ แต่ก็ไม่พ้นหูของฮยอกแจไป
“วันนี้วันเกิดชั้นเหรอ? ใช่จริงด้วย ขอบคุณนะ จุ๊ฟ~” พูดจบริมฝีปากบางก็ประทับบนแก้มนุ่มของฮันกยอง แล้วรีบผละออกมาโดยเร็ว หน้าหวานแดงซ่านจนต้องแสร้งหันหนีไปทางอื่น
“ลืมวันเกิดตัวเองรึไงกัน”
“ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนี่นา ปกติก็ทำงานไม่เลี้ยงไม่อะไร”
“แต่ตอนนี้นายต้องรักตัวเองให้มากๆนะรู้มั้ย”
“อืมๆ รีบสั่งอาหารเหอะ” พูดจบทั้งคู่ก็รีบเรียกพนักงานให้มาจดออเดอร์ ที่รีบตัดบทก็เพราะเขินน่ะสิ ปกติฮันกยองไม่ใช่คนโรแมนติกอะไรหรอกนะ แต่ก็พูดหวานๆได้เหมือนกันนั่นแหละ
“วันนี้ไปเที่ยวกันทั้งวันเลยนะ!” เสียงหวานอ้อนคนรัก และแน่นอน ร่างสูงพยักหน้าตอบรับ เจอลูกอ้อนคนน่ารักกี่ครั้งก็ยอมทุกครั้งสิน่า
“ครั้งแรกที่เราเจอกัน มันก็ 2 ปีมาแล้วเนอะ” พูดไปก็ยิ้มไป ความทรงจำต่างๆไม่เคยถูกลบเลือนไป เค้ายังจำได้ตั้งแต่วันที่ได้เจอกับฮันกยองจนถึงวันนี้
“อืม...ชั้นยังรักนายเหมือนเดิมนะ วันเกิดนี่อยากได้อะไรรึป่าว” ไม่ชินเลยเวลาฮันกยองพูดหวานๆ ถ้าจะพูดก็ยิ้มหน่อยก็ไม่ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย
“แค่นายพาชั้นเที่ยวก็พอแล้ว” ร่างบางส่งยิ้มให้คนรัก พอดีกับอาหารมาเสิร์ฟ ทั้งคู่จึงนั่งเงียบไม่พูดไม่จา กินลูกเดียว ก็คนมันเขินอ่ะ!
“ไปกันต่อเหอะ” พูดจบก็เช็คบิลแล้วเดินกลับไปที่รถ แทนที่จะเปิดเพลงช้าๆอย่างเคยก็เปิดเพลงร็อคแบบที่ฮยอกแจชอบแทน ฮันกยองดูจะเอาใจร่างบางเป็นพิเศษในวันนี้ แต่ก็ไม่น่าประหลาดสักเท่าไหร่ ก็วันเกิดทั้งทีนี่นา
“จะไปไหนต่ออ่ะ” และนี่เป็นครั้งแรกที่ฮยอกแจไม่หลับในรถของฮันกยอง
“พาไปเองแหละน่า ไม่ต้องห่วงหรอก” ร่างบางนั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ และก็รถก็หยุดลงที่สวนสนุก
มือหนาจับมือเล็กแล้วเดินไปเข้าไปด้วยกัน เครื่องเล่นมากมายมีให้เลือก ฮยอกแจวิ่งไปที่ม้าหมุน แม้มันจะดูเด็กไปหน่อย แต่เค้าก็ยังคิดถึงช่วงเวลาตอนเด็กๆที่ได้มาเล่นม้าหมุนอยู่กับครอบครัวนี่นา
คนตัวเล็กกระโดดขึ้นบนหลังม้าตัวสวย เมื่อเครื่องเล่นเริ่มหมุน รอยยิ้มแสนน่ารักก็ปรากฏบนใบหน้าของฮยอกแจ มือเล็กโบกมือให้คนรักที่ยืนดูอยู่ สักพักม้าหมุนก็หยุดลง ฮยอกแจรีบเดินเข้ามาหาคนรักทันที
“ไปไหนต่อดีล่ะ” เสียงทุ้มถามคนข้างกาย
“ไม่รู้สิ รถไฟเหาะมั้ย”
“ก็ได้ ไปซื้อตั๋วกัน” ทั้งคู่เดินจับมือกันไปซื้อตั๋ว หลายคนก็มองฮันกยองและฮยอกแจด้วยความอิจฉา คนนึงก็น่ารัก อีกคนนึงก็หล่อซะ
ทั้งคู่นั่งอยู่ในรถไฟเหาะ มือเล็กจับมือฮันกยองไว้แน่น รถไฟเหาะเคลื่อนตัวไปช้าๆ สักพักก็เร็วขึ้นจนน่าหวาดเสียว เสียงกรีดร้องของหลายๆคนดังขึ้นมา รวมทั้งเสียงของฮยอกแจด้วย
“ชาตินี้ชั้นจะไม่เล่นรถไฟเหาะอีกเลย!” ร่างบางหน้าซีดเป็นไก่ต้มเดินเซลงมาจากรถไฟเหาะ
“คราวที่แล้วนายก็พูดแบบนี้นะ”
“พูดอีกก็ไม่เห็นเป็นไร” ร่างบางลากฮันกยองไปที่บ้านผีสิง เสียงกรีดร้องดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งคู่เดินจับมือกันแน่น ผีหัวขาดโผล่ออกมาเล่นเอาฮยอกแจแทบเป็นลม
“กอดหน่อยสิ” เสียงหวานเอ่ยอ้อนๆ ก็คนมันกลัวนี่นา วงแขนหนาโอบกอดคนรัก
“จะกลัวทำไมล่ะ ชั้นอยู่ด้วยทั้งคน ยังไงชั้นก็จะปกป้องนายตลอดไปอยู่แล้ว” เมื่อฮยอกแจค่อยๆหายกลัวแล้ว จึงเดินกันต่อไปจนถึงทางออก
“คนอะไรลากคนอื่นเค้าเข้าไปแต่ตัวเองก็กลัวเอง” ฮันกยองแกล้งแซวฮยอกแจที่ยืนกอดแขนเค้าแน่น แต่พอพูดจบปุ๊ป ร่างบางก็รีบผละออกไปทันที
“นี่นายว่าชั้นเหรอ คืนนี้นอนโซฟาเลยนะ!”
“โอ๋ๆ อย่างอนสิ ไปกินไอติมกันไป” ทั้งคู่เดินไปซื้อไอศกรีมมานั่งกินกันที่ม้านั่ง อยู่ดีๆฮันกยองก็พูดขึ้นมา
“รักนะ...”
“ตาบ้า! ให้เตรียมใจฟังก่อนก็ไม่ได้” หน้าหวานแดงจัด ฮันกยองก้มลงมาหอมแก้มใสเบาๆ
“ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กัน” ฮันกยองลากคนตัวเล็กไปนั่งชิงช้าสวรรค์ แม้จะรู้ก็เหอะว่าฮยอกแจกลัวความสูง ร่างบางนั่งชิดกับเค้าจนแทบจะนั่งตักกันอยู่แล้ว
“นี่จะกลัวอะไรนักหนา วิวก็สวยดีออก”
“ลงไปชั้นจะฆ่านายฮันกยอง!”
“นี่ลืมตาก่อนสิ”
“ไม่เอา!”
“น่านะ ชั้นมีของขวัญให้นะ”
“ก็ได้!” ฮยอกแจลืมตาขึ้นช้าๆ กล่องสีแดงสดถูกยื่นอยู่ข้างหน้าเค้า
“คุณจะแต่งงานกับผมได้มั้ยครับ?” น้ำสีใสไหลลงมาอาบแก้มเนียน เค้าไม่เคยคิดว่าฮันกยองจะจริงจังถึงขั้นนี้ แต่มันก็น่าดีใจนี่นา
“อืม ชั้นจะแต่งงานกับคุณ!” ฮันกยองสวมแหวนให้ร่างบาง พลุสีสวยกระจายเต็มท้องฟ้า เมื่อชิงช้าถึงจุดสูงสุด ร่างสูงก็จุมพิตว่าที่เจ้าสาวทันที และนี่คือวันเกิดที่ดีที่สุดของลีฮยอกแจ
ผมจะอยู่ต่อไปตราบจนสิ้นอายุผม ขอบคุณโลกนี้จริงๆที่ทำให้ผมได้พบกับคุณ
คุณรู้ถึงหัวใจของผมมั้ยครับ? ผมไม่มีทั้งความกลัวและความลังเลอีกต่อไปแล้ว
ผมขอเลือกคุณ...
ผมรักคุณมากๆเลยนะครับ